Wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias — jak to robić, przykłady
Wyłączanie jednomianu przed nawias to mnożenie czytane od końca: 6x2+9x=3x(2x+3). Czynnik składamy z NWD współczynników i najniższej potęgi każdej litery, w nawiasie zostają ilorazy, a wynik sprawdzamy mnożeniem.
Wyłączanie jednomianu poza nawias to mnożenie czytane od końca: z sumy 6x2+9x wyciągasz największy wspólny czynnik i zapisujesz ją jako iloczyn 3x(2x+3). Czynnik składasz z NWD współczynników i najniższej potęgi każdej litery, w nawiasie zostają ilorazy — a poprawność sprawdzasz mnożeniem.
12a3b2−18a2b3+6a2b2=6a2b2(2a−3b+1) — składnik równy czynnikowi zostawia w nawiasie 1, nie 0.
320+321=320(1+3)=4⋅320; tak samo 5n+1−5n=5n(5−1)=4⋅5n — gotowy argument w dowodzie podzielności przez 4.
x3+4x2+4x=x(x2+4x+4)=x(x+2)2 — po wyłączeniu jednomianu w nawiasie często czeka wzór skróconego mnożenia.
x3−4x=0⇒x(x−2)(x+2)=0⇒x∈{−2,0,2} — dzielenie obu stron przez x zgubiłoby rozwiązanie 0.
Gdzie przydaje się wyłączanie przed nawias
Na maturze: wyłączanie rzadko jest pytane wprost — to pierwszy krok w zadaniu „dla każdej liczby x wyrażenie … jest równe wyrażeniu…” (wyłącz jednomian, zwiń nawias wzorem skróconego mnożenia), w równaniach W(x)=0 za 2 pkt i w dowodach podzielności liczb postaci an+2±an. Karta wzorów CKE podaje wzory skróconego mnożenia, ale czynnik liczbowy (NWD) dobierasz sam. Dwie typowe pułapki: dzielenie równania przez x (znika rozwiązanie x=0) i „znikający” składnik równy czynnikowi (w nawiasie ma zostać 1).
Przykłady krok po kroku
Każdy przykład to inny typ zadania z tego tematu: najpierw sposób, potem zadanie rozwiązane krok po kroku.
Przykład 1 Wyłączanie największego wspólnego jednomianu
Z sumy 2–3 jednomianów jednej zmiennej wyłączasz NWD współczynników i najniższą potęgę x, a w nawiasie zostawiasz ilorazy (składnik równy czynnikowi daje 1).
Zadanie Zapisz wyrażenie 10x4−15x3+5x2 w postaci iloczynu jednomianu i wielomianu, wyłączając przed nawias największy wspólny czynnik.
1Szukam największego wspólnego czynnika: NWD(10,15,5)=5, a najniższa potęga x w składnikach to x2 — wyłączam 5x2.
2Dzielę każdy składnik przez 5x2: 10x4:5x2=2x2, −15x3:5x2=−3x, 5x2:5x2=1 — ostatni składnik nie znika, zostaje 1.
3Zapisuję iloczyn: 10x4−15x3+5x2=5x2(2x2−3x+1).
4Sprawdzam mnożeniem: 5x2⋅2x2=10x4, 5x2⋅(−3x)=−15x3, 5x2⋅1=5x2 — zgadza się.
Odpowiedź: 5x2(2x2−3x+1)
Przykład 2 Wspólny czynnik z kilkoma zmiennymi
Dla każdej litery osobno bierzesz najniższą potęgę, mnożysz przez NWD współczynników i dzielisz każdy składnik przez ten jednomian.
Zadanie Wyłącz przed nawias największy wspólny czynnik z wyrażenia 12a3b2−18a2b3+6a2b2.
1Część liczbowa czynnika: NWD(12,18,6)=6.
2Część literowa — dla każdej litery najniższy wykładnik: a występuje w potęgach 3,2,2, więc biorę a2; b w potęgach 2,3,2, więc b2. Czynnik: 6a2b2.
3Dzielę każdy składnik przez 6a2b2: 12a3b2:6a2b2=2a, −18a2b3:6a2b2=−3b, 6a2b2:6a2b2=1.
4Wynik: 12a3b2−18a2b3+6a2b2=6a2b2(2a−3b+1); sprawdzenie: 6a2b2⋅1=6a2b2, więc trzeci składnik zostawia w nawiasie 1, nie 0.
Odpowiedź: 6a2b2(2a−3b+1)
Przykład 3 Sprytne liczenie potęg przez wyłączenie czynnika
Wyłączasz wspólny czynnik liczbowy lub wspólną potęgę (a·c + b·c = (a + b)·c), dodajesz to, co zostaje w nawiasie, i dopiero mnożysz.
Zadanie Oblicz 516−515 i zapisz wynik w postaci k⋅515, gdzie k jest liczbą całkowitą.
1Odejmowanie potęg nie odejmuje wykładników — szukam wspólnego czynnika: niższa potęga to 515, bo 516=5⋅515.
2Wyłączam 515 przed nawias: 516−515=515⋅5−515⋅1=515(5−1).
3Liczę nawias: 5−1=4, więc 516−515=4⋅515, czyli k=4.
Odpowiedź: 4⋅515 (k=4)
Przykład 4 Wyłączanie potęgi w dowodzie podzielności
Z sumy potęg tej samej liczby z wykładnikami n, n+1, n+2 wyłączasz najniższą potęgę i odczytujesz z nawiasu liczbę, przez którą całość jest podzielna.
Zadanie Wykaż, że dla każdej liczby naturalnej n≥1 liczba 7n+2−7n jest podzielna przez 48.
1Wykładniki różnią się o 2, więc oba składniki mają wspólny czynnik 7n: 7n+2=7n⋅72.
2Wyłączam najniższą potęgę przed nawias: 7n+2−7n=7n⋅72−7n⋅1=7n(72−1).
3W nawiasie zostaje konkretna liczba: 72−1=49−1=48, czyli 7n+2−7n=48⋅7n.
4Liczba 48⋅7n jest iloczynem 48 i liczby naturalnej, więc dzieli się przez 48 dla każdego n≥1.
Odpowiedź: 7n+2−7n=48⋅7n, więc dzieli się przez 48.
Przykład 5 Wyłączenie jednomianu, a potem wzór skróconego mnożenia
Najpierw wyłączasz przed nawias wspólny jednomian, a potem to, co zostało w nawiasie, zwijasz do kwadratu dwumianu albo do różnicy kwadratów.
Zadanie Zapisz wyrażenie 2x3+12x2+18x w postaci iloczynu jednomianu i kwadratu dwumianu.
1Największy wspólny czynnik to 2x: NWD liczb 2, 12, 18 wynosi 2, a najniższa potęga zmiennej to x.
2Wyłączam go przed nawias: 2x3+12x2+18x=2x(x2+6x+9).
3Nawias sprawdzam pod kątem wzoru na kwadrat sumy: 9=32 oraz 6x=2⋅x⋅3, więc x2+6x+9=(x+3)2.
4Zatem 2x3+12x2+18x=2x(x+3)2; mnożenie z powrotem daje wyjściowe wyrażenie.
Odpowiedź: 2x(x+3)2
Przykład 6 Równanie rozwiązane przez wyłączenie czynnika
Przenosisz wszystko na jedną stronę, wyłączasz wspólny czynnik i korzystasz z tego, że iloczyn jest zerem wtedy, gdy zeruje się któryś z czynników.
Zadanie Rozwiąż równanie x3=16x.
1Przenoszę wszystko na lewą stronę: x3−16x=0. Nie dzielę obu stron przez x, bo straciłbym rozwiązanie x=0.
2Wyłączam wspólny czynnik x: x(x2−16)=0.
3Nawias to różnica kwadratów: x(x−4)(x+4)=0.
4Iloczyn jest zerem, gdy jeden z czynników jest zerem: x=0 lub x=4, lub x=−4.
Odpowiedź: x=−4, x=0, x=4
Najczęstsze błędy
„Znikający” składnik równy czynnikowi. Po wyłączeniu zostaje w nawiasie 1, nie 0: 10x4−15x3+5x2=5x2(2x2−3x+1).
Dzielenie równania przez x — znika rozwiązanie x=0. Zamiast tego wyłączamy x: x3−16x=x(x−4)(x+4)=0, więc x∈{−4,0,4}.
Odejmowanie wykładników przy odejmowaniu potęg. 516−515 to nie 51 — wyłączamy 515: 515(5−1)=4⋅515.
Wyłączenie zbyt małego czynnika. Bierzemy NWD współczynników i najniższą potęgę każdej litery: z 12a3b2−18a2b3+6a2b2 wyłączamy 6a2b2.
Sprawdź się na zadaniach
Rozwiąż samodzielnie, a potem sprawdź odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku.
Zadanie 1
Wyrażenie 4x3−6x2+2x zapisano w postaci 2x(ax2+bx+c), gdzie a, b, c są liczbami całkowitymi. Wtedy a+b+c jest równe:
Rozwiązanie krok po kroku
1 Ile wynosi iloraz 2x:2x, czyli wyraz wolny c? → 1
2 Masz a=2, b=−3, c=1. Oblicz a+b+c. → 0
Zadanie 2
Wyrażenie 6m2n−9mn2+3mn zapisano w postaci 3mn⋅(…), wyłączając największy wspólny czynnik. W nawiasie znajduje się wyrażenie:
Rozwiązanie krok po kroku
1 Ile wynosi iloraz 3mn:3mn? Wpisz liczbę. → 1
Zadanie 3
Liczba 320+321 jest równa:
Rozwiązanie krok po kroku
1 Zapisz 321 jako k⋅320. Ile wynosi k? → 3
2 Po wyłączeniu 320 przed nawias: 320+321=320(1+3). Oblicz wartość nawiasu. → 4
Zadanie 4
Dla każdej liczby naturalnej n≥1 liczba 2n+3+2n+1 jest podzielna przez:
Rozwiązanie krok po kroku
1 Po wyłączeniu 2n+1 suma ma postać 2n+1(22+1). Oblicz wartość nawiasu. → 5
2 Zapisz 5⋅2n+1 w postaci k⋅2n. Ile wynosi k? → 10
Zadanie 5
Dla każdej liczby rzeczywistej x wartość wyrażenia 3x3−12x jest równa wartości wyrażenia:
Zadanie 6
Zbiorem rozwiązań równania x3−4x=0 jest zbiór:
Rozwiązanie krok po kroku
1 Ile różnych liczb zeruje iloczyn x(x−2)(x+2)? Wpisz liczbę. → 3
Zadanie egzaminacyjnearkusz CKE · zadanie 4
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Dla każdej liczby rzeczywistej x wartość wyrażenia x3−2x2+x jest równa wartości wyrażenia
Filmy, które pomogą
Krótkie wytłumaczenia z różnych kanałów.
Wyłączanie wspólnego czynnika przed nawiasMiedzianyFsor
Jak wyłączać wspólny czynnik przed nawias — zastosowaniaA po co MI ta MATMA?
Najczęstsze pytania
Jak wyłączyć wspólny czynnik przed nawias?
Znajdź NWD współczynników i najniższą potęgę każdej litery — to jest czynnik. Każdy składnik podziel przez ten czynnik i wpisz ilorazy do nawiasu: 10x4−15x3+5x2=5x2(2x2−3x+1). Na koniec sprawdź wynik mnożeniem.
Jak wyłączyć potęgę przed nawias?
Wyłącz potęgę o najniższym wykładniku i policz to, co zostało w nawiasie: 320+321=320(1+3)=4⋅320.
Jak udowodnić podzielność przez wyłączenie przed nawias?
Wyłącz najniższą potęgę i policz nawias: 7n+2−7n=7n(72−1)=48⋅7n, więc ta liczba dzieli się przez 48 dla każdego n≥1.
Co zrobić z nawiasem po wyłączeniu jednomianu?
Sprawdź, czy nie da się go zwinąć wzorem skróconego mnożenia: 2x3+12x2+18x=2x(x2+6x+9)=2x(x+3)2.
Diagnoza jest bezpłatna, a na start wystarczą imię i klasa — bez adresu e-mail. To test w Compass —
platformie diagnostyczno-adaptacyjnej z AI (35 pytań, zwykle 15–30 minut), który pokaże, które
tematy matury podstawowej już umiesz, a które trzeba powtórzyć. E-mail podajesz po teście, jeśli chcesz zapisać wynik
i dostać lekcje i zadania dobrane do niego.