Przejdź do treści
Poznaj Compass

Odczyt i interpretacja wartości funkcji — tabela, wzór, przykłady

Wartość funkcji f(x)f(x) to liczba przypisana argumentowi xx — odczytujemy ją z tabeli, wykresu lub wzoru. Przy pytaniu odwrotnym szukamy argumentów, dla których funkcja ma zadaną wartość; może ich być kilka albo żaden.

Funkcje · matura podstawowa 1 LO → Zobacz na planecie →

Co to jest wartość funkcji i jak ją odczytać

Wartość funkcji odczytujesz z tego źródła, które ją opisuje — tabeli, wykresu lub wzoru: dla argumentu xx znajdujesz przypisaną mu wartość f(x)f(x), a przy pytaniu odwrotnym szukasz argumentów, dla których funkcja ma zadaną wartość (może ich być kilka albo żaden).

Wartość funkcji z tabeli

Tabela: jeśli w kolumnie x=4x=4 stoi y=0y=0, to f(4)=0f(4)=\textcolor{#4f46e5}{\mathbf{0}}, a 44 jest miejscem zerowym (argument, nie wartość). Wartość największa to największa liczba w wierszu yy, nie największy argument.

Jak obliczyć wartość funkcji ze wzoru

Wzór: f(x)=x2−3xf(x)=x^2-3x, więc f(−2)=(−2)2−3⋅(−2)=4+6=10f(-2)=(-2)^2-3\cdot(-2)=4+6=\textcolor{#4f46e5}{\mathbf{10}} — argument ujemny wstawiaj w nawiasie.

Funkcja określona wzorami na przedziałach

Wzór na przedziałach: f(x)={x+5dla x<12xdla x≥1f(x)=\begin{cases}x+5 & \text{dla } x<1\\ 2x & \text{dla } x\ge 1\end{cases}; dla x=1x=1 obowiązuje drugi wzór (bo 1≥11\ge 1): f(1)=2f(1)=\textcolor{#4f46e5}{\mathbf{2}}.

Złożenie funkcji z tabeli i ze wzoru

Kilka źródeł: ff z tabeli, g(x)=2x−1g(x)=2x-1 ze wzoru — w g(f(3))g(f(3)) najpierw odczytujesz f(3)f(3) z tabeli, potem wstawiasz wynik do wzoru: jeśli f(3)=4f(3)=4, to g(f(3))=g(4)=7g(f(3))=g(4)=\textcolor{#4f46e5}{\mathbf{7}}.

Wartość funkcji na maturze — typowe pytania

Na maturze: zadanie z tabelą pyta zwykle o miejsca zerowe, wartość największą lub najmniejszą albo o symetrię wykresu względem osi OyOy (sprawdź, czy f(−x)=f(x)f(-x)=f(x) dla każdej pary — jedna niezgodna para obala symetrię). Przy wzorze z przedziałami najczęstszy błąd to zły wzór dla argumentu na granicy — patrz, przy którym przedziale stoi znak ≤\le. Kolejność w złożeniu ma znaczenie: f(g(2))f(g(2)) i g(f(2))g(f(2)) to zwykle różne liczby.

Przykłady krok po kroku

Każdy przykład to inny typ zadania z tego tematu: najpierw sposób, potem zadanie rozwiązane krok po kroku.

Przykład 1 Wartość funkcji z tabeli i argumenty dla danej wartości

Dla podanego argumentu odczytujesz z tabeli wartość f(x), dla podanej wartości znajdujesz wszystkie argumenty i wykonujesz proste działania na odczytach.

Zadanie Funkcja ff jest określona za pomocą tabeli:

xx−3-3−1-1002244
f(x)f(x)55−2-21144−2-2
Oblicz f(−3)−f(2)f(-3)-f(2) i podaj wszystkie argumenty, dla których f(x)=−2f(x)=-2.

  1. Górny wiersz to argumenty, dolny — wartości. Szukam kolumny z x=−3x=-3: pod nią stoi 55, więc f(−3)=5f(-3)=5.
  2. Kolumna z x=2x=2 daje f(2)=4f(2)=4, zatem f(−3)−f(2)=5−4=1f(-3)-f(2)=5-4=1.
  3. Pytanie „dla jakich xx zachodzi f(x)=−2f(x)=-2” to przeszukanie dolnego wiersza: −2-2 stoi pod x=−1x=-1 i pod x=4x=4. Wartość może powtarzać się dla różnych argumentów — podaję oba.
  4. Wynik: f(−3)−f(2)=1f(-3)-f(2)=1; f(x)=−2f(x)=-2 dla x=−1x=-1 oraz x=4x=4.

Odpowiedź: f(−3)−f(2)=1f(-3)-f(2)=1; f(x)=−2f(x)=-2 dla x=−1x=-1 i x=4x=4.

Przykład 2 Miejsca zerowe, wartość najmniejsza i symetria z tabeli

Z tabeli wyznaczasz miejsca zerowe (argumenty z wartością 0), wartość największą i najmniejszą, argumenty z dodatnią wartością oraz sprawdzasz, czy f(−x) = f(x).

Zadanie Funkcja ff jest określona za pomocą tabeli:

xx−4-4−2-200224466
f(x)f(x)3300−5-5110022
Podaj miejsca zerowe funkcji ff, jej wartość najmniejszą oraz oceń, czy wykres ff jest symetryczny względem osi OyOy.

  1. Miejsce zerowe to argument, dla którego wartość wynosi 00 — szukam zer w dolnym wierszu: stoją pod x=−2x=-2 i x=4x=4. Miejsca zerowe: −2-2 i 44 (nie 00 — tam wartość to −5-5).
  2. Wartość najmniejsza to najmniejsza liczba w dolnym wierszu: −5-5, przyjmowana dla x=0x=0. Odpowiedzią jest −5-5, a nie argument 00.
  3. Symetria względem osi OyOy wymaga f(−x)=f(x)f(-x)=f(x) dla każdej pary argumentów przeciwnych. Sprawdzam parę −2-2 i 22: f(−2)=0f(-2)=0, f(2)=1f(2)=1 — różne.
  4. Jedna niezgodna para wystarczy: wykres nie jest symetryczny względem osi OyOy. Wynik: miejsca zerowe −2-2 i 44, wartość najmniejsza −5-5, brak symetrii.

Odpowiedź: Miejsca zerowe: −2-2 i 44; wartość najmniejsza −5-5; wykres nie jest symetryczny względem osi OyOy.

Przykład 3 Wartość funkcji ze wzoru i punkt na wykresie

Podstawiasz argument (ujemny, ułamkowy, z pierwiastkiem) do wzoru w nawiasie i obliczasz f(a); przy danej wartości układasz równanie f(a) = y i wyznaczasz a.

Zadanie Funkcja ff jest określona wzorem f(x)=2x2−3x+1f(x)=2x^2-3x+1 dla każdej liczby rzeczywistej xx. Oblicz f(−2)f(-2) i sprawdź, czy punkt A=(12, 0)A=\left(\frac{1}{2},\,0\right) należy do wykresu funkcji ff.

  1. Argument ujemny wstawiam w nawiasie, żeby nie zgubić znaku: f(−2)=2⋅(−2)2−3⋅(−2)+1f(-2)=2\cdot(-2)^2-3\cdot(-2)+1.
  2. Najpierw potęga: (−2)2=4(-2)^2=4, więc 2⋅4=82\cdot 4=8; potem −3⋅(−2)=+6-3\cdot(-2)=+6. Razem f(−2)=8+6+1=15f(-2)=8+6+1=15.
  3. Punkt A=(xA,yA)A=(x_A,y_A) należy do wykresu, gdy f(xA)=yAf(x_A)=y_A. Liczę f(12)=2⋅14−3⋅12+1=12−32+1=0f\left(\frac{1}{2}\right)=2\cdot\frac{1}{4}-3\cdot\frac{1}{2}+1=\frac{1}{2}-\frac{3}{2}+1=0.
  4. Otrzymałem 0=yA0=y_A, więc AA należy do wykresu (a 12\frac{1}{2} jest miejscem zerowym ff). Wynik: f(−2)=15f(-2)=15, punkt AA należy do wykresu.

Odpowiedź: f(−2)=15f(-2)=15; f(12)=0f\left(\frac{1}{2}\right)=0, więc punkt AA należy do wykresu.

Przykład 4 Wartość funkcji określonej na przedziałach

Wybierasz wzór właściwy dla danego argumentu, także na granicy przedziałów, liczysz f(x) i ustalasz liczbę rozwiązań równania f(x) = c.

Zadanie Funkcja ff jest określona wzorem
f(x)={−x+1dla x<−1x2−3dla −1≤x≤25−xdla x>2f(x)=\begin{cases}-x+1 & \text{dla } x<-1\\ x^2-3 & \text{dla } -1\le x\le 2\\ 5-x & \text{dla } x>2\end{cases}
Oblicz f(−1)f(-1) i f(3)f(3) oraz podaj liczbę rozwiązań równania f(x)=1f(x)=1.

  1. Argument −1-1 nie spełnia warunku x<−1x<-1 (nierówność jest ostra), za to spełnia −1≤x≤2-1\le x\le 2, więc liczę z drugiego wzoru: f(−1)=(−1)2−3=−2f(-1)=(-1)^2-3=-2.
  2. Argument 33 spełnia x>2x>2, więc obowiązuje trzeci wzór: f(3)=5−3=2f(3)=5-3=2.
  3. Równanie f(x)=1f(x)=1 rozwiązuję osobno dla każdego wzoru i za każdym razem sprawdzam, czy pierwiastek leży w swoim przedziale. Dla x<−1x<-1: −x+1=1-x+1=1 daje x=0x=0 — odpada. Dla −1≤x≤2-1\le x\le 2: x2−3=1x^2-3=1, czyli x2=4x^2=4, więc x=2x=2 (należy) albo x=−2x=-2 (odpada).
  4. Dla x>2x>2: 5−x=15-x=1 daje x=4x=4 — należy. Zostają dwa pierwiastki: x=2x=2 i x=4x=4, więc równanie ma 22 rozwiązania.

Odpowiedź: f(−1)=−2f(-1)=-2, f(3)=2f(3)=2; równanie f(x)=1f(x)=1 ma dwa rozwiązania.

Przykład 5 Funkcja z tabeli i ze wzoru jednocześnie

Łączysz dwa źródła naraz: f odczytujesz z tabeli, g liczysz ze wzoru, a potem wyznaczasz złożenia, wartości wyrażeń z f i argumenty, dla których f(x) = g(x).

Zadanie Funkcja ff jest określona za pomocą tabeli:

xx−2-2−1-1001122
f(x)f(x)66−2-2330044
Funkcja gg jest określona wzorem g(x)=x2−xg(x)=x^2-x dla każdej liczby rzeczywistej xx. Oblicz g(f(−1))g\big(f(-1)\big) oraz podaj wszystkie argumenty xx z tabeli, dla których f(x)=g(x)f(x)=g(x).

  1. Zaczynam od środka: f(−1)f(-1) odczytuję z tabeli — f(−1)=−2f(-1)=-2.
  2. Tę wartość podstawiam do wzoru gg: g(−2)=(−2)2−(−2)=4+2=6g(-2)=(-2)^2-(-2)=4+2=6, więc g(f(−1))=6g\big(f(-1)\big)=6.
  3. Równość f(x)=g(x)f(x)=g(x) sprawdzam tylko dla argumentów z tabeli, więc liczę wartości gg: g(−2)=6g(-2)=6, g(−1)=2g(-1)=2, g(0)=0g(0)=0, g(1)=0g(1)=0, g(2)=2g(2)=2.
  4. Zestawiam je z wierszem ff (6, −2, 3, 0, 46,\ -2,\ 3,\ 0,\ 4): zgadzają się dla x=−2x=-2 (obie równe 66) i dla x=1x=1 (obie równe 00), pozostałe pary się różnią.

Odpowiedź: g(f(−1))=6g\big(f(-1)\big)=6; równość f(x)=g(x)f(x)=g(x) zachodzi dla x=−2x=-2 i x=1x=1.

Najczęstsze błędy

  • Podanie argumentu zamiast wartości. Wartość największa to największa liczba w wierszu f(x)f(x), a miejsce zerowe to argument, dla którego f(x)=0f(x)=0.
  • Argument ujemny wstawiony bez nawiasu. Poprawnie: f(−2)=(−2)2−3⋅(−2)=4+6=10f(-2)=(-2)^2-3\cdot(-2)=4+6=10 dla f(x)=x2−3xf(x)=x^2-3x.
  • Zły wzór na granicy przedziałów. Przy warunkach x<1x<1 i x≥1x\ge 1 dla x=1x=1 obowiązuje drugi wzór — decyduje to, przy którym przedziale stoi znak ≥\ge lub ≤\le.
  • Odwrócona kolejność w złożeniu. W g(f(3))g(f(3)) najpierw liczymy f(3)f(3), a f(g(2))f(g(2)) i g(f(2))g(f(2)) to zwykle różne liczby.

Sprawdź się na zadaniach

Rozwiąż samodzielnie, a potem sprawdź odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku.

Zadanie 1

Funkcja ff jest określona za pomocą tabeli:

xx−4-4−2-2002244
f(x)f(x)11−3-322−5-566
Wartość wyrażenia f(−2)+f(4)f(-2)+f(4) jest równa:

Zadanie 2

Funkcja ff jest określona za pomocą tabeli:

xx−6-6−4-4−2-200224466
f(x)f(x)−2-2330044−1-10055
Suma wszystkich miejsc zerowych funkcji ff jest równa:

Zadanie 3

Funkcja ff jest określona wzorem f(x)=x−4x+2f(x)=\dfrac{x-4}{x+2} dla każdej liczby rzeczywistej x≠−2x\neq -2. Wartość f(−1)f(-1) jest równa:

Zadanie 4

Funkcja ff jest określona wzorem
f(x)={x2+2xdla x≤−13−xdla −1<x<42x−7dla x≥4f(x)=\begin{cases}x^2+2x & \text{dla } x\le -1\\ 3-x & \text{dla } -1<x<4\\ 2x-7 & \text{dla } x\ge 4\end{cases}
Wartość wyrażenia f(−3)+f(4)f(-3)+f(4) jest równa:

Zadanie 5

Funkcja ff jest określona za pomocą tabeli:

xx−2-2−1-1001122
f(x)f(x)55−1-12244−3-3
Funkcja hh jest określona wzorem h(x)=2f(x)−3h(x)=2f(x)-3. Wartość h(1)h(1) jest równa:

Filmy, które pomogą

Krótkie wytłumaczenia z różnych kanałów.

Odczytywanie informacji z wykresu funkcji — zadanie Matemaks
Odczytywanie własności funkcji z wykresu — pewniak maturalny MiedzianyFsor

Najczęstsze pytania

Wartość funkcji to x czy y?

Wartość funkcji to yy, czyli f(x)f(x); xx to argument. W tabeli wartości stoją w wierszu f(x)f(x), a punkt (x,y)(x, y) należy do wykresu, gdy f(x)=yf(x)=y.

Jak obliczyć wartość funkcji dla argumentu?

Podstaw argument do wzoru, ujemny zawsze w nawiasie, i policz: dla f(x)=x2−3xf(x)=x^2-3x mamy f(−2)=(−2)2−3⋅(−2)=4+6=10f(-2)=(-2)^2-3\cdot(-2)=4+6=10.

Jak sprawdzić, czy punkt należy do wykresu funkcji?

Oblicz wartość funkcji dla pierwszej współrzędnej punktu i porównaj z drugą. Punkt (12,0)\left(\frac{1}{2},0\right) należy do wykresu f(x)=2x2−3x+1f(x)=2x^2-3x+1, bo f(12)=12−32+1=0f\left(\frac{1}{2}\right)=\frac{1}{2}-\frac{3}{2}+1=0.

Jak odczytać miejsca zerowe z tabeli?

Znajdź zera w wierszu f(x)f(x) — miejscami zerowymi są argumenty nad nimi. Jeśli pod x=4x=4 stoi 00, to 44 jest miejscem zerowym.

Jak obliczyć wartość funkcji określonej na przedziałach?

Wybierz wzór, którego warunek spełnia argument, uważając na granice. Dla f(x)=x+5f(x)=x+5 przy x<1x<1 i f(x)=2xf(x)=2x przy x≥1x\ge 1 jest f(1)=2⋅1=2f(1)=2\cdot 1=2.

Aktualizacja:

Powiązane tematy

Wszystkie tematy →

Sprawdź, co już umiesz — zrób darmową diagnozę

Diagnoza jest bezpłatna, a na start wystarczą imię i klasa — bez adresu e-mail. To test w Compass — platformie diagnostyczno-adaptacyjnej z AI (35 pytań, zwykle 15–30 minut), który pokaże, które tematy matury podstawowej już umiesz, a które trzeba powtórzyć. E-mail podajesz po teście, jeśli chcesz zapisać wynik i dostać lekcje i zadania dobrane do niego.

Zrób darmową diagnozę